In 2013 raamde de WGO de prevalentie van tbc op negen miljoen gevallen. Dat jaar stierven er anderhalf miljoen mensen aan de ziekte, merendeels in de ontwikkelingslanden. Een derde van de wereldbevolking, dus twee miljard mensen, zou geïnfecteerd zijn met de tuberkelbacil (Mycobacterium tuberculosis). De meesten vertonen uiteraard een latente infectie. Die mensen lopen 10% kans om ooit de ziekte te ontwikkelen. Dat cijfer is nog veel hoger bij onbehandelde hiv-patiënten (jaarlijks risico van 10%). In de meeste gevallen worden de longen aangetast. Tuberculose tast duidelijk minder vaak andere organen aan (hersenvliezen, nieren, ziekte van Pott,...). Tuberculose is na hiv/aids de belangrijkste oorzaak van sterfte aan infectieziekten.

Sinds tientallen jaren wordt tbc vooral behandeld met isoniazide en rifampicine. Als de mycobacterie er gevoelig voor is, geneest die behandeling meer dan 90% van de gevallen van longtuberculose. Die tuberculostatica hebben de schade door tbc de laatste 20 jaar sterk teruggedrongen, maar de ontwikkeling van multiresistente stammen heeft een sterke weerslag op de inspanningen om de ziekte onder controle te krijgen. De oorzaak is vaak een ontoereikend en/of onvoldoende gebruik van de bestaande tuberculostatica. Dat kan leiden tot een multiresistente tuberculose (MDR-TB, multiple Drug Resistant TuBerculosis), een tbc die minstens resistent is tegen isoniazide en rifampicine.

Over de hele wereld zijn gevallen van multiresistente tuberculose gemeld. In 5% van de nieuwe gevallen gaat het om een multiresistente tuberculose, dus ongeveer een half miljoen nieuwe gevallen per jaar. De meest getroffen landen zijn China en India (50%) gevolgd door Rusland (9%). In de VS is de incidentie van multiresistente tbc van de grootteorde van 1%. In de EU is dat van de grootteorde van 2,4%; de incidentie is duidelijk hoger in Oost-Europa.

Een multiresistente tbc wordt tot nog toe behandeld met een combinatie van minstens vier andere geneesmiddelen dan isoniazide en rifampicine. Die combinaties zijn minder efficiënt dan de klassieke behandeling en veroorzaken vrij belangrijke bijwerkingen. De behandeling duurt ook langer en het genezingspercentage bedraagt slechts 50-75%. We hebben dus duidelijk te maken met een "niet-gedekte medische nood".

Behandeling van multiresistente tuberculose
Richtlijnen van de WGO

Intensieve behandelingsfase:

? 4 tot 6 maanden
? Een injecteerbaar geneesmiddel plus 3-4 andere geneesmiddelen waaronder een fluorochinolon en pyrazinamide

Onderhoudsfase:
? 18 tot 24 maanden
? Zelfde schema zonder injecteerbaar geneesmiddel en doorgaans met pyrazinamide

De Europese commissie verleende op 5 maart 2014 een vergunning voor het in de handel brengen van Sirturo® in alle EU-landen. Bedaquiline is geïndiceerd bij de behandeling van multiresistente tbc bij volwassenen als een ander behandelingsschema onmogelijk is wegens veiligheidsproblemen of resistentie.

In 2013 raamde de WGO de prevalentie van tbc op negen miljoen gevallen. Dat jaar stierven er anderhalf miljoen mensen aan de ziekte, merendeels in de ontwikkelingslanden. Een derde van de wereldbevolking, dus twee miljard mensen, zou geïnfecteerd zijn met de tuberkelbacil (Mycobacterium tuberculosis). De meesten vertonen uiteraard een latente infectie. Die mensen lopen 10% kans om ooit de ziekte te ontwikkelen. Dat cijfer is nog veel hoger bij onbehandelde hiv-patiënten (jaarlijks risico van 10%). In de meeste gevallen worden de longen aangetast. Tuberculose tast duidelijk minder vaak andere organen aan (hersenvliezen, nieren, ziekte van Pott,...). Tuberculose is na hiv/aids de belangrijkste oorzaak van sterfte aan infectieziekten.Sinds tientallen jaren wordt tbc vooral behandeld met isoniazide en rifampicine. Als de mycobacterie er gevoelig voor is, geneest die behandeling meer dan 90% van de gevallen van longtuberculose. Die tuberculostatica hebben de schade door tbc de laatste 20 jaar sterk teruggedrongen, maar de ontwikkeling van multiresistente stammen heeft een sterke weerslag op de inspanningen om de ziekte onder controle te krijgen. De oorzaak is vaak een ontoereikend en/of onvoldoende gebruik van de bestaande tuberculostatica. Dat kan leiden tot een multiresistente tuberculose (MDR-TB, multiple Drug Resistant TuBerculosis), een tbc die minstens resistent is tegen isoniazide en rifampicine.Over de hele wereld zijn gevallen van multiresistente tuberculose gemeld. In 5% van de nieuwe gevallen gaat het om een multiresistente tuberculose, dus ongeveer een half miljoen nieuwe gevallen per jaar. De meest getroffen landen zijn China en India (50%) gevolgd door Rusland (9%). In de VS is de incidentie van multiresistente tbc van de grootteorde van 1%. In de EU is dat van de grootteorde van 2,4%; de incidentie is duidelijk hoger in Oost-Europa.Een multiresistente tbc wordt tot nog toe behandeld met een combinatie van minstens vier andere geneesmiddelen dan isoniazide en rifampicine. Die combinaties zijn minder efficiënt dan de klassieke behandeling en veroorzaken vrij belangrijke bijwerkingen. De behandeling duurt ook langer en het genezingspercentage bedraagt slechts 50-75%. We hebben dus duidelijk te maken met een "niet-gedekte medische nood". Behandeling van multiresistente tuberculose Richtlijnen van de WGO Intensieve behandelingsfase:? 4 tot 6 maanden ? Een injecteerbaar geneesmiddel plus 3-4 andere geneesmiddelen waaronder een fluorochinolon en pyrazinamideOnderhoudsfase: ? 18 tot 24 maanden ? Zelfde schema zonder injecteerbaar geneesmiddel en doorgaans met pyrazinamideDe Europese commissie verleende op 5 maart 2014 een vergunning voor het in de handel brengen van Sirturo® in alle EU-landen. Bedaquiline is geïndiceerd bij de behandeling van multiresistente tbc bij volwassenen als een ander behandelingsschema onmogelijk is wegens veiligheidsproblemen of resistentie.